НЕОБИЧНА ЛЕГЕНДА КРИЕ ОВА СВЕТО МЕСТО: Турчин се поклонил на ова свето место, па на неговиот син му се случила неверојатна работа

Изградбата на манастирот траела од 1857 до 1859 година, за што сведочи натписот над прозорецот на западната фасада.

Црквата на Суковскиот манастир е триконх со три полукружни апсиди. Изграден е од сив делкан камен наизменично со врела вар, а покриен со ќерамиди. На врвот е коцка со кружна основа со крст.
Самата црква е живописана во 1869 година. Ѕидната декорација претставува хронолошки пресек на историјата на Стариот завет,и христијанската црква.
Целиот денешен манастирски имот му припаѓал на Турчинот Сали-бег од Пирот, кој имал син единец по име Емин, па често престојувал овде. Еднаш, додека шетал низ имотот, Сали-бег го сретнал Веља, сирак од Велико Село, кој копал нешто на местото на денешната црква.

Мештаните за Веља рекоа дека сонувал мистериозни соништа и дека во соништата слушал непознати гласови. И во соништата, како и тогаш, често му се јавувала Богородица опкружена со ангели и му наредувала да ископа манастир во местото наречено „Црквиште“.
Веља, заедно со уште неколку мештани, а под надзор на крупанскиот свештеник Јован Мадиќ, почнал да копа на тоа место и нашол кандило и икона, кои укажувале на постоење на претходните темели на храмот Божји.

Кога Емин видел што прават Србите на неговиот имот, почнал да ги навредува , обидувајќи се да го сквернави светото место. Во тој момент му се одзеле телото и го изгубил умот, а неговите родители вознемирени од грижа го повикале папата Јован за помош. Ја прочитал молитвата до Богородица пред сите присутни мештани, а на Емин веднаш му било полесно.

Откако Сали-бег се поклонил на ова свето место и му ја бакнал раката на Веља, неговиот син станал и целосно оздравел. Во тоа време, бегот се обврзал да помогне во изградбата на храмот, а наскоро папата Јован добил царски декрет со кој се дозволува обнова на манастирот.

Поп Јован се преселил од Крупац заедно со Веља во Суково, а набргу владиката Антим го замонаши Веља во Старата црква во Пирот. Веља, по име Бенјамин и поп Јован во манастирот, собрале доволно донации и со тоа била завршена изградбата на манастирската црква.

Кога започнала реконструкцијата на покривот на црквата во 1974 година, на изненадување на куполата, пронајдени се околу стотина предмети од глина со различни форми. Овие предмети може да се видат во Музејот на уништувањето во Пирот. Манастирот е под државна заштита од 1968 година.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *